ਨਿਊਜ਼ ਡੈਸਕ: ਅੰਡੇ ਇੱਕ ‘ਸੁਪਰਫੂਡ’ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ ਅਤੇ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਸਿਹਤ ਲਈ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਚਾ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਕੱਚੇ ਅੰਡੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕੀ ਕੱਚੇ ਅੰਡੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ? ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਅੰਡੇ ਖਾਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ ਜਾਂ ਕੱਚੇ।
ਕੱਚੇ ਆਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੋਖਣ ਦੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਲਗਭਗ 50 ਫੀਸਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਆਂਡਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਵਧ ਕੇ ਲਗਭਗ 90 ਤੋਂ 95 ਫੀਸਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪਕਾਉਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੱਚੇ ਆਂਡਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਆਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੱਚੇ ਆਂਡੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸਾਲਮੋਨੇਲਾ (Salmonella) ਦੀ ਲਾਗ ਦਾ ਖਤਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਦਸਤ, ਪੇਟ ਦਰਦ, ਬੁਖ਼ਾਰ, ਉਲਟੀਆਂ ਅਤੇ ਫੂਡ ਪੋਇਜ਼ਨਿੰਗ ਵਰਗੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਕੱਚੇ ਆਂਡਿਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਅਕਸਰ ਸਿਹਤ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਆਂਡੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਿਊਟੀਨ (lutein) ਅਤੇ ਜ਼ੀਐਕਸੈਂਥਿਨ (zeaxanthin), ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਆਂਡੇ ਦੀ ਜ਼ਰਦੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਕੁਦਰਤੀ ਚਰਬੀ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਜ਼ਬ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਮਰ ਵਧਣ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ‘ਮੈਕੁਲਰ ਡੀਜਨਰੇਸ਼ਨ’ (macular degeneration) ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਕੱਚੇ ਆਂਡੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਆਂਡਾ ਵਧੇਰੇ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕੱਚੇ ਆਂਡਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਆਂਡੇ, ਆਮਲੇਟ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੈਂਬਲਡ ਆਂਡੇ (ਭੁਰਜੀ) ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਆਂਡੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ, ਵਿਟਾਮਿਨਾਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ, ਪਚਣਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
