ਟੋਰਾਂਟੋ: ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ 2024-25 ਦੌਰਾਨ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ ਹਰ 10 ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੈੱਡ ਮਿਲਣ ਲਈ 48 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪਈ। ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 1.8 ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕਰੀਬ 15 ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਰੂਮਾਂ ਵਿੱਚ 14 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ, ਜੋ 2018-19 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 28 ਫੀਸਦੀ ਵਾਧਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀੜ, ਸਟਾਫ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਬੈੱਡਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਬਣੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ
ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅੰਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਕਈ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿਭਾਗ ਵਧਦੀ ਮੰਗ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਭੀੜ, ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਬੈੱਡਾਂ ਤੇ ਸਟ੍ਰੈਚਰਾਂ ਦੀ ਸੀਮਿਤ ਸਮਰੱਥਾ ਵਰਗੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਜਾਂ ਉੱਚ ਰਕਤਚਾਪ ਵਰਗੀਆਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲੰਬੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ ਖਤਰੇ
ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਲੰਬਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੋਣ, ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
2024-25 ਦੌਰਾਨ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ 1.61 ਕਰੋੜ ਦੌਰੇ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 12 ਫੀਸਦੀ ਮਾਮਲੇ ਹਸਪਤਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
ਉਮਰ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਬੈੱਡ ਲਈ ਇੰਤਜ਼ਾਰ
ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ ਉਮਰ ਹੀ ਉਹ ਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਉਡੀਕ ਦੇਖੀ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਉਮਰ ਵਧੀ, ਦਾਖ਼ਲੇ ਦੀ ਦਰ ਵੀ ਵਧੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੰਮਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਮਰੀਜ਼ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ, ਘਰੇਲੂ ਦੇਖਭਾਲ ਜਾਂ ਰੀਹੈਬ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦੇ ਇਨਪੇਸ਼ੈਂਟ ਯੂਨਿਟਾਂ ਵਿੱਚ ਔਸਤਨ 24 ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬੈੱਡਾਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਅਤੇ ਬੈੱਡਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਪਲਬਧ ਬੈੱਡ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਸ ਬੈੱਡ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸਿਸਟਮ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਲੋੜ
ਡਾ. ਮਾਈਕਲ ਹਾਊਲੈੱਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕ ਕਈ ਗੰਭੀਰ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਸਟਾਫ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਈ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦਰਾਡੇ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ।
ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ ਅਜਿਹੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਹਰ ਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਹਸਪਤਾਲ ‘ਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਵੱਧ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਬੋਝ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਵੱਧ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਈ, ਉਨਾ ਹੀ ਇਹ ਬੋਝ ਵਧਿਆ।
ਮਾਹਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪੂਰੀ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕੇਅਰ, ਹਸਪਤਾਲ, ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਮਿਆਦ ਵਾਲੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
